Argentina Joves Emprenedoria Finances personals Deute

Cotxe, deute i emprenedoria als vint anys: què és útil i què simplifica Nico Lorenzon

El vídeo defensa evitar el consum per aparença i crear ingressos escalables. En rescatem els hàbits útils i matisem el relat del salari com a trampa.

Nico Lorenzon condensa en vint minuts una filosofia per a joves: no endeutar-se per aparentar, tolerar la incomoditat, deixar de culpar l’entorn, aprendre a vendre i crear una activitat que pugui créixer més enllà d’un salari. Part del missatge és útil; una altra part converteix experiències personals en regles universals i acaba conduint a una classe comercial sobre importacions.

La millor lectura és separar hàbits, decisions financeres i motivació. No cal acceptar que «el salari és una cadena» ni que l’emprenedoria sigui l’única sortida per aprofitar els consells pràctics.

Un cotxe no es compra només amb la quota

Al minut 1:22, Lorenzon diu que molta gent jove compra un cotxe per desig i queda atrapada en quotes que l’obliguen a mantenir una feina. La crítica assenyala un error freqüent: mirar si la quota mensual «cap» sense calcular el cost complet.

El Banc Central de la República Argentina recomana comparar el Costo Financiero Total (CFT), que inclou interessos, comissions, assegurances i altres càrrecs. També cal considerar el termini, si la taxa és fixa o variable i la situació pròpia d’endeutament. En un vehicle s’hi afegeixen combustible, assegurança, impostos, manteniment, aparcament i depreciació.

Però finançar no és sempre irracional. Un cotxe pot facilitar una feina, reduir hores de desplaçament, cuidar familiars o operar un negoci. La decisió depèn del cost total, l’ús, les alternatives de transport, l’estabilitat dels ingressos i el coixí disponible. Una regla més robusta que «no compris a terminis» és no assumir una obligació que deixi el pressupost sense marge davant una avaria, una pujada de tipus o una pèrdua temporal d’ingressos.

El vídeo diu que el vehicle s’hauria de comprar amb el valor creat per una empresa, no amb un sou. Això és una preferència, no una llei financera. Tant un salari com un negoci produeixen fluxos que poden estalviar-se i invertir-se; la diferència real és el risc, la variabilitat i la capacitat de créixer.

Vacances, xarxes socials i el cost de demostrar

Al minut 4:03, el creador qüestiona pagar vacances cares per mostrar-les a les xarxes. El principi útil és alinear la despesa amb valors propis i no amb la pressió de l’entorn. Finançar consum de curta durada amb deute car pot deixar quotes molt després que l’experiència hagi acabat.

Això no converteix el lleure o els viatges en malbaratament. Descansar, passar temps amb la família i conèixer altres llocs també tenen valor. La pregunta és si la compra és conscient i compatible amb altres prioritats, no si genera un actiu monetari.

Una pràctica senzilla és calcular el cost complet abans de reservar, estalviar-lo amb antelació i decidir quina part del pressupost correspon a experiències. Si cal crèdit, s’ha de comparar el CFT i entendre el risc canviari, especialment en una economia amb inflació i preus molt variables.

La incomoditat és una metàfora, no una prova de mèrit

Lorenzon recomana dutxes fredes, cuinar en lloc de demanar menjar, entrenar i renunciar a algunes festes. Són exemples de practicar constància i ajornar gratificacions. Cuinar, fer exercici i reservar temps per aprendre poden millorar salut i pressupost.

No hi ha, però, una relació automàtica entre patir més i prendre millors decisions. Una dutxa freda no crea un negoci, i privar-se indiscriminadament pot acabar en esgotament. La disciplina sostenible acostuma a funcionar millor quan l’hàbit és concret, mesurable i compatible amb descans, relacions i salut.

La idea es pot reformular: escollir voluntàriament petites dificultats que serveixen un objectiu. Fer una trucada comercial, estudiar una hora, preparar un pressupost o publicar una primera versió imperfecta té una connexió directa amb el resultat. La incomoditat per si mateixa només és incomoditat.

La posició de partida sí que importa

Al minut 7:37, el vídeo afirma que venir «de baix» pot ser un avantatge perquè acostuma a la dificultat. Una història de superació pot donar esperança, però no anul·la l’efecte del capital familiar, l’educació, la salut, els contactes, la ubicació o les responsabilitats de cura.

Les persones amb menys recursos sovint tenen menys marge per assumir un mes dolent, experimentar amb estoc o treballar sense cobrar. Reconèixer aquestes barreres no és instal·lar-se en la queixa; és dissenyar un pla realista. Pot significar començar en paral·lel a una feina, validar amb comandes petites, compartir eines, buscar formació pública o limitar el capital exposat.

Tampoc tot privilegi produeix resultats ni tota dificultat impedeix avançar. El punt és que l’esforç individual i l’estructura actuen alhora. Presentar la pobresa com un avantatge pot culpabilitzar qui no pot convertir una restricció en oportunitat.

El salari no és una trampa inevitable

La tesi central arriba al minut 10:06: un salari tindria un sostre, mentre que una empresa pot multiplicar l’impacte. L’escalabilitat existeix. Programari, contingut, llicències o productes replicables permeten vendre a moltes persones sense multiplicar exactament les hores.

Però la comparació omet diverses coses:

  • un lloc de treball pot aportar aprenentatge, xarxa, cobertura social i ingressos previsibles;
  • una empresa pot facturar molt i tenir poc marge o flux de caixa;
  • el fundador assumeix risc comercial, legal i financer;
  • créixer exigeix distribució, operacions i capital, no només una idea;
  • moltes activitats independents continuen intercanviant hores per diners.

L’Organització Internacional del Treball i el Banc Mundial han revisat centenars de programes per a joves. La conclusió no és que tots hagin d’emprendre, sinó que formació, serveis d’ocupació, subsidis salarials i suport a l’emprenedoria poden millorar ocupació i ingressos segons el context. L’emprenedoria és una via entre diverses.

Una estratègia prudent pot combinar-les: mantenir ingressos, adquirir una habilitat valuosa, provar una oferta amb pocs clients i augmentar-hi dedicació quan hi hagi demanda repetida. Això redueix la necessitat que la primera idea pagui immediatament totes les despeses.

La IA abaixa una barrera, però no crea demanda

Lorenzon sosté que la intel·ligència artificial permet produir contingut i vendre coneixement amb menys recursos. És cert que les eines actuals poden ajudar a investigar, redactar, programar, traduir o preparar materials. També fan que molts competidors puguin produir més de pressa.

El coll d’ampolla es desplaça: identificar un problema pel qual algú paga, demostrar credibilitat, distribuir el producte, donar suport i diferenciar-se. Publicar cent peces generades no garanteix audiència ni vendes. La IA és palanca quan hi ha criteri i una proposta clara; sense això, només abarateix l’oferta genèrica.

Per validar una idea és més útil parlar amb clients i cobrar una prova petita que construir durant mesos. Cal mesurar contactes, respostes, conversions, marge i repetició. Si no hi ha demanda, persistir en el mateix format pot ser tossuderia, no disciplina.

Aprendre a rebre un «no»

Al minut 15:22, el creador recorda que de petit venia formatge ratllat porta a porta. L’anècdota il·lustra una habilitat real: tolerar el rebuig sense interpretar-lo com un judici personal.

Vendre també és escoltar. Cada «no» pot revelar que el preu és inadequat, que el problema no és prioritari, que el missatge no s’entén o que s’ha contactat la persona equivocada. Registrar aquests motius converteix el rebuig en informació.

La persistència útil canvia alguna variable i torna a provar. Repetir indefinidament la mateixa oferta no confirma que acabarà funcionant. També cal fixar límits de temps i diners per evitar que l’optimisme mantingui una idea inviable.

El vídeo és també un embut comercial

Els últims minuts presenten una classe d’importacions de Lorenzon. Això no invalida tot el que explica, però ajuda a entendre el relat: el diagnòstic —el salari limita i cal començar alguna cosa— condueix a una solució comercial concreta.

Abans de pagar una formació convé demanar el programa complet, experiència verificable del docent, exemples actuals, suport inclòs, política de devolució i costos addicionals. En importació, una simulació ha d’incorporar mercaderia, transport, assegurança, aranzels, impostos, comissions, emmagatzematge, devolucions i risc de canvi.

Les normes duaneres i fiscals poden canviar. Un curs gravat no substitueix comprovar els requisits vigents ni consultar professionals quan l’operació ho exigeixi. El Programa d’Empleo Independiente de l’Argentina, per exemple, estructura l’acompanyament en gestió, pla d’inversió, anàlisi de mercat, proveïdors, avaluació i seguiment: començar un negoci és més ampli que comprar un producte i revendre’l.

En resum

El vídeo encerta quan critica el consum per aparença, recomana entendre les obligacions financeres i anima a practicar venda, aprenentatge i constància. També recorda que la joventut permet experimentar amb un horitzó llarg.

El seu missatge es torna menys fiable quan presenta el salari com una cadena, la precarietat com un avantatge i l’empresa pròpia com l’única sortida. La decisió responsable és més gradual: calcular el cost total, protegir un marge de seguretat, adquirir habilitats, validar la demanda i separar la inspiració del producte que s’està venent. Emprendre pot ser una gran opció; no cal convertir-la en una obligació moral.

Contrast i context

Fonts consultades

4 fonts
  1. 01
  2. 02
  3. 03
    Organització Internacional del Treball The Impact of Active Labour Market Programmes on Youth
  4. 04

Font de treball

Transcripció amb marques de temps

10 fragments
Consulta la transcripció
  1. 0:00 , obre el vídeo en una pestanya nova

    Si yo tuviera entre 20 y 30 años en Argentina, esto es lo que me diría y te aviso que este video va a doler. Si tenés 20, seguramente te dicen una cosa y la querés justificar con otra. Y si tenés 28, seguramente las cosas que que te dicen o que te decís, las buscas algo también para justificarlas. Yo te digo que son todas mentiras que yo pasé por todas y que las que te voy a decir ahora realmente te van a tocar y te van a doler porque entre los 20 y los 30 te cuentan muchas mentiras. Cuando te las cuentan a los 20, te la crees porque te sentís grande. Cuando te las cuentan a los 28, te las crees porque queres justificar algo que estás haciendo. Todas esas mentiras son mentiras y son cosas que realmente no sabemos por qué las creemos, pero las queremos justificar y todas te las voy a contar en este video para que vos puedas sacar tus conclusiones y te aviso ya que va a doler. Porque mientras te escuchas y te crees todas estas mentiras, se te pasan los años más importantes de tu vida. Yo sé de qué te hablo. Yo me las comí a todas y me salieron carísimas. Este no es un video de tips, es un video donde si yo tuviera al Nico de 20 años y al Nico de 28, les podría a los dos decir estas cosas ya vividas. Y seguramente es un video que quizás tu viejo debería estar diciéndote en esta altura de tu vida. Y te digo ya que es un video que si no estás preparado para escuchar lo que vas a escuchar, directamente apágalo porque es un video donde vas a tener que aguantar y vas a tener que cuestionarte un montón de cosas. Si tenés entre 25 y 30 años, escúchame con atención. Quizás lo que seguramente pensás es, si tenés 20 que tenés tiempo infinito y si estás llegando a los 30 creés que ya no tenés más tiempo. Y déjame decirte que es la gran mentira que todo el mundo recae. ¿Crees que no hiciste algo entre los 25 y los 30 ya no tenés más tiempo o porque te estás acercando a los 40 ya estás totalmente quebrado y no tenés chance de poder salir de donde estás, de poder intentar hacer otra cosa? Y creo que este video cualquier persona que tenga esa edad debería estar mostrándoselo a sus hijos. Si tenés una familia, sería buenísimo que lo llames ahora y le diga, "Che, vení, sentate. Miremos este video de Nico." Considero fundamental esto que te voy a decir. Si tienes entre 20 y 30 años y si estás en los 40, haceme caso. Trae a alguien más jovencito que lo pueda empezar a ver con vos. A los 28

  2. 2:15 , obre el vídeo en una pestanya nova

    puede cambiar todo. Si estás en los 30 es un poquito más difícil, pero si estás tocando los 40 la cirugía es mucho mayor. Créeme que nadie quiere llegar a los 40 con un trabajo que odia, con un trabajo que no tiene ganas, con un trabajo que detesta y que no sabe qué hacer para cambiarlo. Tenés 22 años y querés un buen auto. Y déjame decirte algo, no te mereces el auto que querés. Y perdón si pensas opinas diferente, pero me vas a decir, "Pero yo me merezco, trabajo todo el día, hago un esfuerzo gigante, vos y todo el planeta hac un esfuerzo gigante y nadie quiere andar en una chatarra. ¿Sabes cuál es el problema? El problema no es lo que querés. El problema es para qué te alcanza. Y si tenés 28, quizás ya tenés un buen auto y déjame decirte, estás pagando un auto en cuotas bien, bravo. Te quiero contar algo, esa cuota que pagas mes a mes y vos la ves como un superlogro, es mes a mes lo que más te alejas de construir algo para vos. ¿Por qué? Y te lo digo con muchísima certeza, tener un auto, pagarlo en cuotas y sentirte conforme con eso es como tener una cadena de oro que te está atando a un laburo eterno sin invertir en algo que puede ser propio. El auto se compra con lo que valen tus empresas, no con tu sueldo. Y si no tienes empresa, te la aguantas con lo que ya tenés invertido, no con la no con los ahorros, no con lo prestado, no con la plata del sueldo. Porque déjame decirte que tu sueldo no cuenta. Si tenés entre 21 y 24 años, ese sueldo va a cambiar. Ese sueldo puede en 6 meses no estar. Ese sueldo puede variar, ese sueldo puede desaparecer. ¿Y vos qué hacés? Estás tratando de ahorcarte por un sueño que tenés heredado, que es tener el auto propio a cuesta de todo el 0 km. Y déjame decirte, si te alcanza para un usado, comprate un usado y punto final. La frase milenial al que tenés que matar es la siguiente: "Pero yo quiero algo bueno, hermano. Vos y todo el planeta quiero algo bueno." ¿Sabes cuál es la diferencia entre el que termina manejando el auto que quiere y el que termina ahorcado pagando cuotas mes a mes? Hay dos cosas. El primero se banca la frustración y el segundo la paga comprando. Déjame decirte que esa frustración que a vos te genera el no poder tener ese auto que querés, el querer manejar ese auto y que que vas detrás de ese sueño, es la nafta, es el motor que te hace poder llegar a tenerlo

  3. 4:17 , obre el vídeo en una pestanya nova

    el día de mañana. Esa persona que está pasando por esa frustración de que no llega, ese fuego es el fuego que te tiene que mover. Y la regla más importante es cuando dejas de comprar para matar el ego, cuando realmente entendés que estás quizás en el nauto que no querés, estás haciendo el sacrificio de manejarlo, estás haciendo el sacrificio de que se rompe, de ir al taller y todo, porque estás con un propósito mayor, que es generalmente construir algo tuyo, generalmente puede ser algún sueño mayor y estás pasando por toda esa frustración, pero no lo tomas como algo malo, lo tomás como una nafta, como lo mismo que te dije hace un ratito, es nafta para lo que se viene, es nafta para lo que vos sabés que estás dispuesto. Y lo tenés que pasar. Un día, cuando menos te acuerdes, vas a comprar el auto que querías, sin peros, con todos los agregados, con todo lo que vos quieras. Y déjame decirte, lo vas a comprar por las frustraciones que te bancaste y que atravesaste en ese momento donde pensabas que era lo peor que te podía pasar. Bueno, quizás estabas formando una empresa y lo terminas comprando, no comprando para lo que te alcanza, sino para lo que querés. En mi caso personal, te cuento que con mi mamá cuando arrancamos siempre comprábamos el auto que podíamos, ¿no? Comprábamos lo que nos daba, un corsita, un cosito un y no me olvido más que pasamos por un lugar, habíamos hecho varias ventas inmobiliarias y había un Peugeot 307 gris y le digo, "Mami, le digo, ese auto es el auto que quiero, quería un 307." O sea, aunque vos digas, "Che, qué garcha ese auto hoy, hace 10, 12 años atrás era un misil." Y bueno, nos compramos el auto con mamá y mamá, que era mi socio en ese momento en toda la inmobiliaria, lo primero que me dijo fue, "Nico, ¿te diste cuenta que nos compramos el auto que queríamos por primera vez en la vida y no el que podíamos?" Y eso es lo que te acabo de contar en todo este video, de que en algún momento esa balanza que parece que nunca se termina de dar vuelta, se da vuelta y te vas a poder comprar el auto que quieras si te sabés bancar la frustración y si aprovechas esa frustración como llama para todo lo que te va a venir a futuro. Y si te gustó el tema del auto, este tema te va a encantar porque sigo con lo mismo, creo que lo merezco, que yo puedo, que todo y

  4. 6:15 , obre el vídeo en una pestanya nova

    termino yéndome de vacaciones. Sí, es una cosa muy normal en cualquier persona Latinoamérica, es irse de vacaciones, endeudarse hasta los ejes. Terminan yendo a Cancún y terminan pagando durante todo un año, cuota tras cuota tras cuota para que para sacarse una foto, para subir un video, para hacer contenido en Instagram, para decir que fueron a tocar la playa, el mar o a tal o cual lugar. Y es una creencia muy pero muy fundada y muy metida a través de lo que la gente ve por las redes sociales. Creo que merezco y tengo que demostrar que puedo darme esas vacaciones. ¿A cambio de qué? de laburar como un loco todo el año, siendo esclavo, sacando guita del sueldo, sacando guita de donde sea para poder pagar esa joda. Y ahí vuelvo a decirte lo mismo, te estás convenciendo con ese ego, cuando vos en realidad lo que necesitás y merecés es algo mucho más grande que unas vacaciones pagadas en cuotas y te vas a querer seguir convenciendo de que la vida es corta, de que se te va el tiempo, de que merezco esto. Y te justificas, te justificas desde la frase de siempre. El ego te está haciendo creer que vos merecés eso y vos te estás moviendo solamente porque hoy para eso te alcanza y te tomas otro go a Puntacana con el mismo justificativo, pagas la tarjeta y te convencés que la vida es corta y que lo mereces y tu ego te vuelve a tocar lo mismo. Lo merezco, voy, lo hago, me endeudo, me entierro como con el auto, como con las vacaciones. Y ahora déjame decirte la verdad incómoda para los de 20 25. No vacacionen como si tuvieran 40 y la cuenta explotada en dólares. Vacacionar como una persona de 22. ¿Para qué? Para que cuando puedas tengas la empresa, tengas todo formado, estés bien, no tengas que pagar el viaje en cuotas, puedas vacacionar como una persona rica. Yo lo hice, yo vengo de Paraná con mis amigos. Íbamos a Villurquisa cuando todo el mundo se iba a Buenos Aires o se iba a la costa. Nosotros estábamos en Villurquisa, en Paraná, en Albear, ¿no? Porque realmente creíamos que lo merecíamos. Sí, obviamente queríamos estar en Villajes en coso, pero tratamos de ser realistas con los recursos y las cosas que teníamos a nuestro alcance. O sea, las vacaciones en ese momento eran para estar en Villurquisa, eran para ir con mi mamá, con una conservadora, con un sillón y hoy lo hago. Hoy estoy acá, hoy

  5. 8:25 , obre el vídeo en una pestanya nova

    vivo en Miami. Mi mamá viene a Miami todos los meses si tiene ganas. traigo a mi familia, pero para eso tuve que pasar por un montón de procesos que muchos hoy no quieren pasar. Y si tenés entre 28 y 30 años y posiblemente tengas familia, tenés mujer, tenés un hijo, déjame que te cuente algo, Nina, vení, senténtate. Te quiero hacer una pregunta. ¿Vos te acordás cuando eras chiquita que tenías, no sé, 2 años, un año y medio y fuimos a punta del este o no, no te acordás? Bueno, los chicos, como ven, no se acuerdan cosas por las cuales nosotros nos enterramos y creemos que se estamos haciendo todo bien, queriendo llevarlo, no sé, a Disney cuando no tienen la edad y cuando nosotros no tenemos los recursos para llevarlos. Claramente es un sacrificio, es un esfuerzo, pero ellos se acuerdan mucho más cuando jugamos durante horas, cuando dormimos durante horas en casa, en un sillón, cuando nos levantamos a cualquier hora, cuando estamos con ellos compartiendo tiempo de calidad y no cuando nos matamos y nos sacrificamos para poder darle unas vacaciones que, como acabas de escuchar, ni se acuerda de cuando fuimos a Punta del Este, que posiblemente me no creo que haya sido el caso, ¿no? Me acuerdo de mis viejos, se enterraron enteros para ir a Brasil y yo no me acuerdo nada de Brasil. Me acordo de una foto que tengo un caballo que me subieron un caballo nada más. Entonces, eh, hubiese valorado mucho más quizás que mi viejo, mi vieja estén compartiendo tiempo conmigo como nosotros lo compartimos todo el día con ellos. Te amo. Así como estuvimos hablando del auto, de los viajes, de los hijos, tengo un tema que es tremendo, que es la incomodidad como entretenimiento. Vamos a poner un ejemplo que le voy a llamar el ejemplo de la ducha fría. Si vos abrís la ducha y te metés rápido y sale fría, ¿qué es lo primero que hacés? Lo más probable es que salgas, que salgas corriendo de la ducha. Y ahí déjame decirte que está donde no te gusta ponerte incómodo. Yo también salgo a la hucha corriendo. Te aviso. Si te salís, sos esclavo de tu confort y dejame decirte, vas a ser mediocre toda tu vida. Si te quedas, es donde vos ahí decís, "Che, yo soy más importante que mis no quiero, no me quiero quedar. Me puse incómodo y es lo mejor que me ha pasado a mí en 33 años,

  6. 10:38 , obre el vídeo en una pestanya nova

    en toda mi vida, ponerme incómodo y cada vez más incómodo. Y te voy a dejar un test de incomodidad. Si vos tenés 20 que te va a recontracervir. No pidas dely, cocinate, tómate una hora para cocinar que es divino. No queres ir a entrenar, anda a entrenar si no te gusta, ponete incómodo. Déjame decirte algo, todas las personas que se ponen incómodas en cualquier cosa que no les gusta, ejemplo más grande creo que es el tema del entrenamiento, el físico. Ponete incómodo haciendo algo que no te guste y después de un periodo de tiempo vas a ver que es normal, es parte de tu hábito, lo adaptaste a las cosas que hacés y vas a ver que es mucho más fácil hacerlo. vivís saliendo de joda. Quédate, no hagas todos los after y que vaya y te descoque. Quédate uno y lee, empezá a hacer cosas que te hagan ponerte incómodo. Porque es importante esto porque a los 30, si vos no te pusiste incómodo, a los 20, cualquier cosa que pases fuera te va a sacar del eje. Por ejemplo, un comentario de un hater, eh una noticia que no te gusta, un comentario de un amigo que no te gustó, todas esas cosas, si vos las tenés más formadas a los 20, a los 30, las vas a adoptar con mucha más llevabilidad. Un ejemplo claro, si te diste una ducha fría a los 20 pudiéndote una ducha supercaliente y te pusiste incómodo, te va a servir de por vida. O sea, ponerte incómodo en cualquier cosa, por más mínima que sea, te va a servir de por vida. El error de la grieta. Hay otra mentira que se cuenta muchísimo en Argentina, que los ricos no entienden, que los pobres son vagos y que los privilegiados no la viven. Esa es la víctima jugando a que sos especial. Y si venís de abajo, déjame decirte que tenés una ventaja gigante. ¿Por qué? Porque estás acostumbrado a estar incómodo. Al contrario, el que tiene 30, que se pone un poco incómodo, que toda la vida tuvo todo servido, a esa persona le cuesta muchísimo más. ¿Por qué? Porque nunca estuvo incómodo. Y si sos de las personas que le da bronca a la gente que tiene suerte, déjame decirte que eso también está mal. ¿Por qué? Porque la suerte no te va a dar plata, te va a dar bronca, te va a dar frustración, te va a dar envidia, pero lo que menos te va a dar va a ser plata. Y déjame decirte que si siempre estuviste cómodo, tenés una familia que te bancó de la clase media para arriba, nunca te pusiste incómodo, siempre estuviste ahí, tenés un trabajo

  7. 12:41 , obre el vídeo en una pestanya nova

    mucho más difícil que el que viene de atrás que se viene poniendo incómodo. ¿Por qué? Porque vos nunca lo hiciste, porque para vos es algo nuevo, porque es algo que tenés que experimentar, ponerte incómodo cuando nunca lo hiciste y eso va a ser que te tengas que esforzar mucho más que el resto para poder estar a un nivel de una persona que ya se puso incómoda, que a los 20 hizo todo lo que vos estás empezando a hacer ahora para llegar a eso. Y la verdad social es que todos tenemos un problema acorde al tamaño de nuestro ego. Por ejemplo, si vos creés que tu problema es más grande que el de fulano mengano, déjame decirte que estás jugando a la víctima porque todos los problemas son problemas, nada más que cada uno los encasilla o lo cierra acorde a su ego. Aprend del que más tiene y del que menos tiene porque los dos te van a ser grandes. Si solamente te quedas con tus iguales, no vas a salir nunca de ese lugar donde estás. La trampa del sueldo. Si estás peleando por un sueldo y estás viendo cuánto más te pagan, déjame decirte que eso tiene un techo y ese techo es muy bajo. No depende de cuánto más te paguen, sino de cuánto impacto tiene ese sueldo. Y acá voy a hacer una fórmula matemática muy simple para que la puedan entender. Si vendo esta botella a una persona a tengo una idea. Si de venderla a una persona tengo dó Pero si esta botella con la misma idea a mayor escala la puedo vender a un millón de personas, tengo un millón de dólares. La diferencia es el impacto que tiene esta idea en una persona o en un millón de personas. Entre los 20 y los 30 tu pregunta no es cuánto me pagan, es a cuánta gente puedo tocar. Esto cambió todo en el 2026 con la inteligencia artificial. Yo puedo estar haciendo hoy un video con un prompt, con cloud, con un curso de cómo importar en China y vendérselo a miles de personas en Argentina haciendo yo solo, una luz, la cámara y la audiencia. Apoyado en toda la inteligencia artificial que hay hoy en día, la barrera para generar impacto nunca estuvo tan baja. Ahora te voy a poner a cuestionarte. Esta va para los de 20 a 25 años. ¿Qué sé hacer yo ahora para poder impactar a 10,000 personas? Si la respuesta que se te viene rápido a la mente es nada, bueno, ponete a investigar con todo lo que tenés a disposición qué podés hacer para impactar a 10,000 personas. usa

  8. 14:59 , obre el vídeo en una pestanya nova

    inteligencia artificial, usa claus, usa ideas, tenés un montón de contenido totalmente gratis para poder empezar a hacer algo que genere impacto hoy. Ahora, si tenés entre 25 y 30 años, vos seguramente ya sabes algo. Tu problema está en que vos estás dando tu conocimiento o lo que sabes gratis para poder conseguir audiencia. Eso que tenés aprendido, sumado con todas las herramientas que tenés hoy a disposición, déjame decirte que realmente es un crimen contra vos mismo. Empez hoy, empez contando un relato, algo que ya sabés. Seguramente el primero va a ser malo, pero el de la posición 50 seguramente ya empieza a pagar. Es cuestión de sentarse y de empezar a convencerse de lo que estás contando. Tiene un valor y ese valor va a generar impacto. Y la regla universal para los dos rangos es impacto primero, la plata después. Y ahora te vas a preguntar, ¿qué hago con un queso que tengo en la mano y un cuchillo en el video? Bueno, te voy a contar una anécdota personal sobre el queso rallado. Eh, no es este porque este claramente no está rallado, pero es una anécdota personal que de muy chico más chico uno dos, ¿verdad? que de muy chico me sirvió para todo lo que hice después de grande y se le agradezco a mi mamá, a mis abuelos, a mi bisabuelo. Con mi hermana cuando teníamos entre 8 y 9 años, mi abuelo iba al campo, traía quesos y los rayábamos en casa. Obviamente no me puedo olvidar nunca de cómo era meter un calador, sacar, probarlo, después rallarlo. Es un proceso hermoso. Pero la enseñanza que tenía era de seguir intentándolo porque mi abuelo, mi mamá me hacían bolsitas de queso rallado que la taban arriba con un presentito y con mi hermana salíamos con una canastita por el barrio a a vender queso rallado. Cada puerta que tocábamos, imagínate vos, abría una persona, dos nenitos de 8 y 9 años vendiendo queso rallado. La gente muchas veces te atendía sin ganas, te decía que no, te decía seguí, te decía, "Andá, no, bueno, pasá mañana, pasa después, no tengo plata, no sé qué no te atendía." Y con mi hermana lo que siempre hicimos fue seguir golpeando esas puertas para seguir intentando vender las bolsitas de queso rallado, no porque necesitáramos, sino porque era un aprendizaje que nos estaba dando mio. Después de 7, 8, 10, 12 puertas que son no, de repente viene un sí y eso sí terminan potenciándote

  9. 17:12 , obre el vídeo en una pestanya nova

    para seguir buscando más sí. Después de tantos no, viene un sí. Resultado que al final del día con Emilia llegábamos con plata y de 100 bolsitas nos quedaban dos o no nos quedaba ninguna o veníamos a hacer más bolsitas porque claramente cuando empezas a tener muchos Sí, vos te empezás a meter en el papel de que más sí, más, más y vas a traer muchos más i. El resultado fue seguir empujando siempre desde muy chiquitos, por más no que tengamos en la vida, por más cosas que nos pasen y que parezcan que son no. Si seguís golpeando puertas, la ecuación es simple. De tantas puertas hay muchos no y hay muchísimos sí. Hay que tratar de buscar más sí. Que van a llegar cuándo? Cuando sigas caminando, cuando sigas empujando. No te desanimes si estás pasando por un momento de muchos, no. Yo lo pasé 1 veces, los paso todos los días, lo seguiría pasando. Pero bueno, esa es una teoría del queso rallado que me formó por un montón de cosas en la vida. cuando vendía tarjetas en el banco, cuando vendía cualquier cosa que venda, cuando vendía celulares, cuando vendía iguana, erizo, lo que fuese, ropa de la salada, siempre busqué transformar los no en un sí y de esos no aprender para conseguir esos sí. O sea, no solamente lo veía como un no, sino me fijaba un montón de cosas. ¿Por qué me dijo que no? ¿Habré hablado mal? habrado muy rápido, muy muy despacio, lo habré avasallado. Los no son muy importantes en el camino de cualquier persona que que se dedica a vender y hacer algo que le da y que le va a generar impacto a otro. La lección para vos, sea cual sea tu edad, entre 20, 30, 28, vendé, crea algo, generá, hacé una entrega y cobrá. Mi mamá pensó que me estaba haciendo vender queso rallado, no, me estaba forjando mi ADN para hoy ser lo que soy. Entonces, si yo que empecé vendiendo queso rallado los nueve, hoy te digo que traigo un contenedor, es la misma habilidad, solamente que está a distinto volumen, a distinta escala, tenés que vender esa acción es la única acción que te va a llevar a algún lado. Y como resumen final, si tenés entre 20 y 25 años, trata de todo lo que aprendiste en este video, usarlo y empezar a tomar acción. No deberías tener auto, no deberías tener un sueldo que solamente te alcance justo, te debería sobrar un poquito, no deberías tener vacaciones y no te las puedes dar, no deberías poder hacer un montón de cosas que creés que podés, pero que es el ego que te está

  10. 19:30 , obre el vídeo en una pestanya nova

    diciendo que podés. Deberías ponerte mucho más incómodo de lo que ponés. ¿Por qué? Porque te va a servir para futuro. Te va a servir para cuando tengas 30, para tengas 40, para cuando tengas 50. La única salida es empezar algo tuyo hoy, aunque sea en paralelo, aunque sea después del trabajo, aunque sea en un ratito libre, empezar algo tuyo hoy. Si estás en relación de dependencia, déjame decirte que hay un problema porque seguramente estés cómodo, tengas un sueldo y ese sueldo es tu cadena y si vos postergás, postergás porque querés ahorrar y querés esperar a cuando tengas un poquito más y demás y demás, déjame decirte que quizás ese momento sea nunca, porque nunca lo vas a hacer. ¿Qué te recomiendo? que empieces algo propio en ese poco tiempo que te queda ahora ya en ese momentito, en ese ratito, hace algo para vos, algo que puedas empezar a vender, empezar a comercializar, empezar a prestar atención a algo que podés ofrecer a los demás a cambio de guita, en paralelo, aunque sean 2 horas por día después del trabajo. Y si te sobra algo, eso que te sobra debería estar invertido en vos, en libros, en un curso, en algo que te genere cuando vos dormís, en algo que te permita tener un ingreso extra. Y como resultado final, te voy a decir que la elección es tuya. Todo lo que vos te sacrifiques de joven, vas a disfrutarlo de grande. Y todo lo que te creas que te estás complaciendo de joven, lo vas a pagar de grande. Pero no me vengas a los 35 con que es imposible, con que nunca tuviste la oportunidad de decidir, porque realmente la decisión es tuya. Si este video te molestó y te tocó un nervio, bien, me encantaría poder leerlo en los comentarios porque voy a estar respondiéndoles a todos y realmente si este video te gustó, te interesó y te gustaría hacer una importación sin tener que gastar miles de miles de miles de dólares para poder empezar en el negocio la importación y hacer una marca y poder hacer un poco todo lo que te fui contando en el video, comentame, Argentina que te voy a pasar material gratuito para poder empezar hoy desde donde estés. Te mando un beso grande. Espero que lo hayas disfrutado. Te quiero mucho.